İmkansızdıkSen; içinde baharı gizleyen kışımsın benim... Ve biliyorum ki o baharın güneşinde tenim esmer olmayacak hiç. Bana susmakdüşecek, payıma kilitlenmiş bir yürek kalacak. Kaderi önceden...
MAVİ dir aşk.AŞK'a düşen renk mavidir.Masmavi .Mavidir ördüğü kazak yarine.Nazar boncuğudur Aşkı...Kara gözlü olsa da mavi gözlüm diye saklar yüreğinde.....
Ben deliyim… Yorgun ve yalnızım. Kaldırımlara misafirim... Gecenin gözleri üzerimde. Denizin ortasında küçük bir adayım, yüzme bilmem… Yüreğimi bir yere bırakmışım, bıraktığım yerden çok uzaklardayım....
Hayat soğuk, yağmurlu ve vurdumduymaz bir İstanbul gecesiydi... Ve gece yağan yağmur hep ürkütürdü beni. Yağmur değil yalnızlığımdı pencereleri damla damla yalayan, yıllarımı dolduran sensizlikti......
Yapraklar kimildiyor.Cok kimildayanlar dusuyor.Sonbahar...Serin.Insan kar yaginca degil, boyle capkin, birden geliveren sonbahar serinliklerinde yasiyor sogugu...usumeyi...Sonra hafif ates yanaklarda... O atesin oyle bir hâli var ki;...
Bir yerlerde tıkanıp kaldığında hayat, soluk almak güçleştiğinde,Yüreğin susup, mantığın sürüklemeye başladığında ayaklarını,Dağlara dönmeli yüzünü insan.Yeni patikalar, yeni yollar seçmeli, yüreğini ferahlatacak; Yeni insanlarla 'tanışmalı,...
Altı harfte sensizlik yazıldı Ben özleminin yanı başındayken, sen ardına bakmadan gittin...İçim cız etti, sesim çığlığım oldu.Ama,gitme diyemedim.Oysa ne çok isterdim bu iki...
Beni bulmak için aramadın ki hiç...içime estirdiğin fırtınaları umursamazdı yüreğim, Beklerdi ,sabrı içerdi hücrelerim... Sıcak yaz mevsimini bekledim hep...tutunduğum dalı kesme diye yalvardım sevgiyle... Ağlardım...
DE GÜLÜMde gülüm! De ki: ela bir günde geleceğimistanbul darmadağın olacak, saçlarım darmadağın. Hepsi, darmadağın!üzülme gülüm! Toparlanacağız, birlikte,ayağa da kalkacağız, yürüyeceğiz de gülümhem de çelikten...
Son Mektubu Adnan Menderes’in idam edilmeden önce yazdığı son mektubu:Sizlere dargın değilim. Sizin ve diğer zevatın iplerinin hangi efendiler tarafından idare edildiğini biliyorum. Onlara da...
Seninle ben... Öylesine.. Bir yıkık kentin sevdalı çocuklarıyız... Yaralı hayatlarıyla birbirlerine sarılan.. Gözlerinden avuçlarıma dökülen sessizlik.. kimsesizlik.. giz.. küskünlük.. bu şimdi neyin nesi... Avuçlarımda donuyor...